ADNAN KALKAN

-YENİ- SURİYE ÜMMET SORUMLULUĞUMUZ VE FİTNE!

Kayseri-Suriye olaylarına dikkat etmek lazım. Gizli bir el yine planını işliyor gibi geliyor bana. Bir tarafta Suriye'de Türkiye bayrağını yakanlar diğer tarafta ise Kayseri'de ve başka illerimizde Suriyeli kardeşlerimize karşı yapılan saldırgan tutumlar... Yine Müslüman Müslümana düşürüldü. Emin olun yine Müslüman'ı Müslüman'a düşüren ifsat komitesi nargilesini çekip alkolünü yudumlayarak keyifle bizi izliyordum. Nitekim inançlı insanlar bu fitneye sebep olmaz. 

Yaklaşık 13 yıldır Suriye'de başlayan savaş nice canlar aldı. Bir tarafta Esad ordusunda yer alan Sünni askerler, diğer tarafta sünni kökenli ordularda yer alan bazı gizli müfsitler... Bir taraftan Amerika'nın desteklediği ordular diğer tarafta Rusya'nın desteklediği ordular... Bununla birlikte iktidarı elde tutmaya çalışan Esad ve diğer tarafta ülkesine Esad diktatörlüğünden kurtarmaya çalışan Suriye orduları... Nasıl bir fitne ortamı olduğunu artık herkes anlamış olmalı...

Türkiye, Suriye, Irak, Mısır, Arabistan'a kadar birlik ve beraberlik sağlanmadığı sürece Kudüs ve Mescid-i Aksa özgür olamaz. Gerek Ebu Ubeyde ra. gerek Yavuz Sultan Selim gerekse Selahattin Eyyubi evvela Kudüs'ün çevresindeki birlik ve beraberliği sağlayarak Mescid-i Aksa'yı Özgür kıldılar. Bu anlamda müspet bir Suriye yönetimine ihtiyaç var. Duamız odur ki bir an önce, Suriye halkının bir bütün olarak seçime gidip kendi başlarına kendilerinden bildikleri birini devlet başkanı seçmeleridir. Elbette bu zaman alacaktır. 

Türkiye Suriye olaylarına dönecek olursak... Gezi olayları misali büyük bir fitne ortada geziyor. Yine Müslüman'ı birbirine kırdırıyor. Müslümanlar uyanık olmalı. Bu fitneye gelmemeli. 

Özellikle Türkiye halkının Suriyelilere yönelik bazı bakış açıları ve söylemlerinin artık değişmiş olması gerekiyor. Bunlardan biri, Suriyelilerin Türkiye'de olması sebebiyle işsizlik olmasıdır. Oysa durum tam tersi, Suriyeliler sanayiden ve ziraatten ellerini çekerlerse, Türkiye ekonomisi çökecek hale gelmiştir. Bu anlamda vatanını seven, Suriyelilere karşı olmaz. Almanya başta olmak üzere Batılı devletler sürekli dışarıdan iş gücü alır, kalkınır. Biz ise bize iltica eden kardeşlerimizin ülkemizde çalışmasına karşı çıkıyoruz. Her bir Müslüman gayet iyi bilir ki, kimse kimsenin rızkını yiyemez. Suriyelilerin rızkı bizim ülkemizde olduğu sürece hiç kimse onları buradan çıkaramaz. Biz de rızıkları bittiği takdirde bütün dünya güçleri bir araya gelse Suriyelileri Türkiye'de tutamaz. Rızık konusuna biz böyle inanmışız. O halde kim kimin rızkını yiyor söyler misiniz? Yoksa rızık konusunda Allah'a itimadımız mı yok? 

Diğer bir konu ise, biz 15 Temmuz misali, vatanımıza musallat olanlara karşı savaştık. Suriyeliler neden vatanını savunmak yerine kaçıp Türkiye'ye geliyor... Bir örnek vereyim: Bir zaman idareci olarak çalıştığım bir kurumda benden önce işe alınan ve temizlik işlerine bakan Suriyeli bir çalışanımız vardı. Adam her türlü işi yapıyor ve bizim vatandaşlarımızdan çok daha aşağı bir maaş alıyordu. Adamla yakınlaştıkça samimileştik. İlmi yönü gayet iyi, karakteri oturmuş tam bir beyefendi... Böyle birinin temizlik işinde değil bir fabrikanın başında olması gerekirdi. Bu sürede 15 Temmuz gerçekleşti. Ben gündüz kuruma geliyor gece ise nöbet tutmaya gidiyordum. Tabi gündüz ister istemez, gece uyumadığımızdan dolayı uykusuz ve yorgun oluyorduk. Kendisi de 15 Temmuz'da Fetö'nün oyunlarının bozulması için çok dua etti. Bir gün kendisine, bizim fetö'ye karşı mücadelemizi anlattım. Kendisi de savaşmak yerine Türkiye'ye neden geldi, diye sordum. Adam önce daldı gitti, sonra gözleri doldu. Samimiyetimize binen anlatmaya başladı. 4 yıl vatanı için mücadele etmiş fakat "Allahu ekber" deyip sıktıklarında, karşı tarafın da "Allahu ekber" deyip kendilerine sıkanlara şahit olunca, Daeş'in, Rusya'nın, Amerika'nın ajanlarının cirit attıklarına şahit olunca "ben Müslüman öldürmem" deyip hicret etmiş. Bundan daha hikmetli nasıl davranabilirdi ki? Suriye'deyken işletme işleyen adam, Türkiye'ye gelmiş tuvaletlerden kadın pedlerini çöpe atıyor. Tuvalet temizliyor. Bir gün yanıma geldi "Adnan hocam, toplantıda söyleseniz de adet pedlerini çöp kovasına atsalar olur mu? Sürekli tuvalet tıkanıyor ve içinden ped çıkıyor" dedi. Ne kadar utandığımı anlatamam... Zerre kadar vicdanı olan adam burada biraz empati yapar. Kim kendi ülkesini, kendi isteğiyle terk edip öyle bir hayattan böyle bir hayata gelir? Bizim karşımızda Fetö vardı, biz mücadele ettik... Peki onların karşısında kim vardı? Veya kimler vardı? Fitnenin olduğu yerden hicret farz haline gelmez mi? Diyeceksiniz ki bu bir kişidir, ama emin olun binlercesi vardır. Hiç unutmayacağım başka bir örnek ise Hatay'da bize anlatılandı... Tek göz çadırda tüm aile kalıyordu. Bir adam bize "hanımımla bacı-abi hayatı yaşamak zorunda kaldık. Cinsel hayatımız dahi yok. Tek göz çadırda banyo yok, tuvalet yok" vs. demişti. Ey iman edenler! Hani Allah Kur'an-ı Kerim'de "müminler kardeştir" demişti? Hani Allah Resulü sav. "Şarkta bir müminin ayağına diken batarsa garptaki mümin onun acısını kendinde hissetmediği sürece gerçek manada iman etmiş olmaz" demişti? Şimdi biz kimin oyununa geldik, geliyoruz?

Bir öğretmen bizim bir çocuğumuza tokat attığı zaman "psikolojisi bozuldu" diye dava açıyoruz, şikayet ediyoruz... Peki ya çocuğunu okula gönderemeyen Suriyeli kardeşlerimizin çocuklarının psikolojisi? Geceleri uyurken kapılarını kilitlemekle yetinmeyip kapılarının arkasından yığınak yapıp korunmaya çalışan Müslüman Suriyeli kardeşlerimizin bu hali? Bir kuruşa çalıştırılıp bu olaylar yüzünden işe gidemediği için evine ekmek götüremeyen kardeşlerimizin durumu? Unutmayın! Ölüm var ve hesap var...

Herkes kendi imtihanını yaşar ve her millet her ülke gibi... Bir yazarımızın bir gözlemi dikkatimi çekmişti: "Suriye savaşı öncesinde Suriye'ye gitmiştim. Irak Savaşı'nda Suriye'ye sığınan Müslümanlara karşı "Iraklı" muamelesi yapıyorlardı. Fazla sürmedi kendileri de bu savaşta aynı konuma düştüler ve "Suriyeli" dendiler." Yazarımız şöyle devam ediyor, "şimdi Suriyeliler bize sığındı ve biz onlara "Suriyeli" muamelesi yapıyoruz. Korkarım ki biz de "Türkiyeli" muamelesi görelim. Çünkü "kınayan kınadığıyla kınanmadıkça can vermez" diye inancımız vardır. Uyanın, titreyin ve kendinize gelin. Biz ensarız onlar ise muhacir. Muhacir mecburiyetten bize sığındı ama biz ensarlığımızı yapamazsak çok ciddi manevi tokatlar yiyebiliriz. Belki de son zamanlarda Türkiye'de yaşadığımız bunca dalgalanma ve bunalımların temelinde mazlumlara yeteri kadar elimizi uzatamayışımız olabilir. Allah bilir ya...

Henüz Yorum yok

İlk yorumu siz yazın.

Yorum Bırakın

E-Mail adresiniz yayınlanmaz.







Yazarın Diğer Makaleleri